Gdynia 2.12.2008

Dzień Dobry!
Mam na imię Jagna. Jestem bardzo malutką suczką. Moja ciocia mówi , że jestem owczarkiem podhalańskim ale chyba się jej cos pomyliło bo przecież urodziłam się na Kaszubach… Chociaż mam zaledwie 6 tygodni to musze przyznać, że ciągu mojego życia prześladował mnie pech. Pochodzę z pseudohodowli, niedawno człowiek, który karmi mamę i tatę zabrał mnie i rodzeństwo, wsadził do kartonu i pojechaliśmy w okropne miejsce gdzie było dużo ludzi, którzy podchodzili do mnie i rodzeństwa i piszczeli, podnosili nas, ściskali. Bardzo się bałam. W końcu przyszli pewni państwo i mnie stamtąd zabrali. Byłam im bardzo wdzięczna. Przyjechałam z nimi do domu. Cały dzień biegałam po ogródku i domu bawiąc się. Gdy tylko pisnęłam wszyscy biegli do mnie i się mną zajmowali. Wieczorem chyba się nieco zmęczyli bo zaczęli zajmować się swoimi sprawami i trochę mniej ich interesowałam ale poradziłam sobie – poszłam poobgryzać różne rzeczy – przecież nigdy wcześniej nie widziałam tylu ciekawych przedmiotów! Nie wiem czemu – ludzie nie zrozumieli, że po pierwsze swędzą mnie zęby a po drugie że jak każde szczenie chce zwiedzać świat – wcześniej widziałam tylko mamę i rodzeństwo oraz nasz kojec i budę. Ludzie są dziwni – co chwilę krzyczeli – jak szlam gdzies, jak zrobiłam siusiu jak gryzłam i jak biegałam – ciągle byli niezadowoleni. Zaczęłam tęsknić za mamą, ona pozwalała mi się bawić, moi bracia i siostry też byli zawsze chętni do zabawy co ja mam teraz robić?
Przyszła noc. Ludzi poszli spać, a ja tak bardzo tęskniłam za mamą. Chciałam się do niej przytulić a teraz musiałam zostać sama w obcym miejscu – było mi tak strasznie smutno, że bardzo głośno płakałam. Ludzie tylko schodzili i krzyczeli, nie podobało im się to a ja coraz bardziej płakałam.
Następnego dnia ludzie byli bardzo źli na mnie – poznałam to po zapachu. Nie chcieli się już bawić i czułam ze coś jest nie tak. Słyszałam tylko, że ciągle mówili o jakimś miejscu hmm o ile pamiętam nazywało się Schronisko. W końcu znowu wsadzili mnie do auta i gdzieś pojechaliśmy. Wszyscy byli bardzo zdenerwowani wiec z tego wszystkiego zaczęłam się trząść. Podjechaliśmy na parking, i po chwili podjechała jakaś Pani i mnie zabrała. Przyjechaliśmy do kolejnego miejsca w którym był pies podobny to mamy i taty i inne zwierzęta. Nikt tu na mnie nie krzyczał nawet jak nasiusiałam, dostałam mnóstwo zabawek a gdy w nocy mocno płakałam przyszedł do mnie Harnaś i spałam przytulona do niego. Nie był mamą ale miło było spać z kimś. Potem pojechałam z ciocią Martą do pracy i dostałam laptopa żeby móc napisać moją krótką historię. Ciocia nie może mnie za długo trzymać ale zrobiła mi sesje fotograficzną i szuka nowego odpowiedzialnego domu. Tak na marginesie , słodka jestem co?
Muszę jej trochę pomóc więc też bardzo proszę, żeby mnie pokochać. Jestem bardzo ładna ale i niezależna i lubię trochę psocić. Ciocia mówiła, że mam wyprawkę od sklepu SwiatPsa.com i darmowe szkolenie – nie wiem co to znaczy ale to chyba dobrze.
Musze już kończyć – pomóżcie Cioci znaleźć dla mnie domek.

Lecę pogryźć moje nowe zabawki.
Jagna 

p.s. JAGUSIA JUZ PO KILKU DNIACH ZNALAZLA WSPANIAŁY DOM! Świąteczne psie marzenia naprawdę się spełniają!